WIJ GELOVEN ENKEL DE WAARHEID

Als iemand mij 10 jaar geleden gezegd zou hebben dat ik twee boeken zou gaan schrijven, zou ik daar eens hartelijk om gelachen hebben.

Mijn leven tot nu toe heeft echter veel uitdagingen gekend, die me op latere leeftijd hebben geïnspireerd om toch te gaan schrijven. Ik heb me als kind nooit echt thuis gevoeld op deze bizarre wereld en leefde op mijn eigen kleine eilandje. Ik heb wel altijd al een sterke band gevoeld met mijn eigen identiteit, al was ik me daar totaal nog niet van bewust als kind. Ik vond en vind nog steeds de ultieme veiligheid in mijn eigen bezieling: “Een baken van rust, balans en oprechte gepaste liefde naar medemensen.” Ik heb altijd geweten zolang ik daar trouw aan kan blijven, het altijd weer goed komt. Dat er van daaruit ook altijd bescherming is vanuit een hele bijzondere hoek.  De vele ervaringen uit mijn eigen jeugd die ik daarbij heb opgedaan, hebben wel de koers bepaald in mijn leven. Dan doel ik op de vele toepassingen van mijn eigen bezieling naar de wereld om me heen.

Door mijn 30 jaar lange betrokkenheid bij de primaire zorgprocessen bij jeugd en jongeren, weet ik precies wat een kind voelt wanneer het in nood is, wanneer er ‘anderen’ ongevraagd en met geweld inbreuk maken op hun authenticiteit, en het grove onrecht wat daar elke dag opnieuw uit kan voortvloeien.