Mijn Boeken

“Wij geloven enkel in de waarheid om onze kinderen te beschermen.”

Wanneer onvoorwaardelijke liefde ontwaakt in het hart van de mensheid, herinnert het universum zich via ons wie het werkelijk is: “Een bewustzijn dat zich bevrijdt in oneindige vormen.”

In het licht van de Universele Wetten;

“De ware ontwaking van de mensheid begint wanneer onvoorwaardelijke liefde geen enkel kind meer onzichtbaar laat en waarheid sterker wordt dan stilte.”

De Universele Wetten zijn geen spirituele poëzie,
maar de morele architectuur van het bestaan.

Want:

Volgens de Wet van Eenheid raakt wat een kind wordt aangedaan, het bewustzijn van de hele mensheid.

Volgens de Wet van Oorzaak en Gevolg keert wat wordt verzwegen, vermenigvuldigd terug.

Volgens de Wet van Waarheid kan geen enkel systeem
blijven bestaan dat gebouwd is op stilte en ontkenning.

En volgens de Wet van Liefde verliest een beschaving haar ziel
wanneer zij haar kinderen niet beschermt.

Waar liefde weigert weg te kijken,
waar waarheid wordt verkozen boven gemak,
daar begint het echte ontwaken van de wereld.

Moge dit boek niet enkel gelezen worden,
maar herinneren.
Niet enkel raken,

maar bewegen.
Niet enkel informeren,
maar waken.

Pascal Luypaert

Hoe kan het dat juist bezieling in de zorg als een bedreiging wordt gezien?

Ik schrijf over de toeslagenaffaire. Over het extreme geweld waarmee kinderen massaal uit huis zijn geplaatst na de WMO-transitie. Over ouders die onder onmenselijke druk worden gezet. Over vermiste kinderen die onder toezicht staan. Over de sterfte van honderden jongens en meisjes.

Ik beschrijf hoe kwetsbare jongeren door falend beleid getraumatiseerd raken. Hoe drugscriminaliteit infiltreert in zorgstructuren, met als gevolg dat jongeren worden ingezet als drugskoerier of in de prostitutie belanden.

Ik schrijf over verkrachtingen binnen de ambulante tak van de jeugdgevangenis – gepleegd door personeel dat onvoldoende geschoold was en toch werd ingezet op hoogcomplexe zorg. Over liefdeloos beleid. Over misplaatst ego. Over de verafgoding van protocollen. Over het schrijnende gebrek aan inlevingsvermogen. Over een overheid die dit alles in stand houdt.

Het leest als een horrorverhaal.
Maar het is gebaseerd op feiten.

Ik besteed ook aandacht aan de veertienjarige Ronald Baten, die met messteken om het leven werd gebracht en in een rioolput werd gevonden. Zijn verhaal staat niet op zichzelf.

Gedurende mijn carrière heb ik er alles aan gedaan om bezieling terug te brengen in de zorg. Iedere poging werd tegengewerkt. Toch ben ik blijven staan voor waar ik in geloof.

Voor iedereen met een liefdevol hart – voor wie betrokken is bij jeugd, jongeren of welke vorm van zorg dan ook – is mijn verhaal een wake-upcall. Ik bied richtlijnen en adviezen, gebaseerd op wetenschap, feiten, cijfers en meer dan dertig jaar ervaring.

Het kan niet alleen anders.
Het moet anders.

Zonder bezieling is er geen zorg.
Zonder bezieling kun je niets wezenlijks betekenen voor een ander.
Zonder bezieling is er geen menselijkheid.
Zonder bezieling is er geen leven.