20 februari 2026
Sinds afgelopen week staat mijn website online. Ik zou als schrijfster van mijn boeken heel graag contact willen leggen met zoveel mogelijk mensen om me heen. Niet alleen nationaal, maar ook internationaal.
Daarbij wil ik eigenlijk geen aandacht meer schenken aan de wereld, zoals ze nu is, maar uitsluitend en alleen nog aandacht schenken aan de denk- en belevingswereld van alle kinderen en jongeren waar ook ter wereld.
Nu de Epsteinfiles eindelijk mondjesmaat bekend worden gemaakt, blijkt er sprake te zijn van een immens groot, uitzonderlijk kwaad en tegelijkertijd diep geïnfiltreerd wereldlijk ‘pedo netwerk’ dat SRM niet schuwt en zich heeft kunnen ontwikkelen door toedoen van wereldlijke overheden met bijbehorende – politieke- ‘elitaire’ kringen overal en op elk niveau. Daarachter zit zoiets kwaads, dat het nooit van menselijke oorsprong kan zijn. Maar dat kwaad heeft wel onze collectieve menselijke bezieling voor hun eigen kar gespannen. Er is zelfs betrokkenheid van hooggeplaatste topfunctionarissen en elite in Nederland, maar het blijft vooralsnog oorverdovend stil in den Haag.
Door de uitrol van de vele geheime agenda’s, ook in Nederland, waarbij de menselijke bezieling steeds verder is uitgebannen en de laatste jaren zelfs steeds meer is afgestraft zijn onze bezielde kinderen op de meest gruwelijke manieren, in al hun onschuld, aangevallen. Dat is ook in Nederland gebeurd en gebeurt zelfs nog steeds dagelijks in Nederland !
Er is daarbij in ernstige mate misbruik gemaakt van onze eigen menselijke Bezieling, met catastrofale gevolgen voor onze kinderen, zonder dat we dit in de gaten hebben en hebben gehad. Alle misbruik jegens kinderen, is mensenwerk geweest.
Onze wereld staat op dit moment letterlijk en figuurlijk in brand en al het kwaad daarbij heeft de mensheid verdeeld tot op het bot, terwijl we allemaal zijn voortgekomen uit die ene Bron. En alles draait daarbij om onze kinderen, zonder dat we dat in de gaten gehad hebben.
Onze kostbare bezielde kinderen, waarvan er 8 miljoen elk jaar – in stilte, maar uiterst gewelddadig – verdwijnen en onze wereld draait door alsof er niets aan de hand zou zijn !
Laten we daar op dit cruciale moment eens bij stilstaan, wat we hun als Collectief van de Mensheid hebben aangedaan en nog steeds elke dag opnieuw aandoen. We hebben onze eigen kinderen als zijnde Menselijk Collectief seksueel misbruikt op de meest gruwelijke manieren die een mens zich maar kan bedenken, we hebben ze laten verhongeren, we hebben ze uitgebuit, we hebben ze gebombardeerd, we hebben ze geofferd, we hebben hun organen geoogst, we hebben ze verkracht en gemarteld, en daarna in koele bloede vermoord.
Uit de Epsteinfiles is zelfs gebleken dat er martelvideo’s onderling zijn verstuurd in elitaire kringen, die bedoeld waren als amusement of als chantage middel.
De daarbij behorende trauma’s voor de kinderen die als beeldmateriaal werden ingezet, staan daarbij op hun ziel gegrift en het heeft vele generaties nodig om te herstellen.
Helaas hoor ik daar vooralsnog niemand over praten. We zijn alleen maar geshockt en verontwaardigd door de lange lijsten uit de Epsteinfiles waar hooggeplaatsten op vermeld staan die betrokkenheid hebben en hebben gehad.
Als verpleegkundige, ben ik altijd betrokken geweest bij hun primaire zorgprocessen in Nederland heb ik hun vreselijke angsten, hun wanhoop, hun pijn, hun onmacht, hun vertwijfeling, hun verdriet daarbij niet alleen gezien, maar ook gevoeld, omdat ik altijd zielscontact met hen heb gemaakt.
We dragen als Collectief ondanks dat we er zelf misschien – bewust en onbewust – niet actief bij betrokken waren en betrokken bij zijn, allemaal eigen verantwoordelijkheid daarvoor.
Al is het door het te blijven ontkennen, of het te blijven rubriceren als zijnde complottheorieën, of er aan mee te hebben gewerkt dit alles verborgen te houden.
We hebben het tot op heden grotendeels ontkend en genegeerd. We hebben bewust of onbewust weggekeken, alsof er niets aan de hand zou zijn. Mede daardoor is het totaal uit de hand gelopen.
Ik heb ook heel wat mensen in de loop der jaren horen zeggen: “Ja, we weten het wel dat het gebeurt, maar we kunnen er toch niets aan doen.“
Misschien hebben we er zelfs op enige manier direct aan meegewerkt om het in stand te houden. Hoe dan ook, het leed voor onze kinderen is ongekend nu in 2026. Er zijn geen woorden meer voor om dat leed te beschrijven.
Ik denk dat we er goed aan zouden doen, al deze miljoenen kinderen eindelijk een stem te gaan geven, want zij hebben hun naam in Licht geschreven, voordat ze naar de Aarde kwamen. Zij wilden en willen ons iets leren, maar tot op heden hebben we dit niet opgepakt.
Want:
“Volgens de Wet van Liefde verliest een beschaving haar eigen Ziel, wanneer zij haar kinderen niet beschermt.”
Wij, het Collectief van de Mensheid hebben ze niet beschermd !
Degenen die hun naam in Licht hebben geschreven…
Waarom?, vragen ze…
waarom kunnen de kinderen niet gewoon
door de deur rennen die reeds openstaat ?
Waarom voelen de kapotte sloten nog steeds als
ketenen die aan hun huid kleven?
Waarom lijkt het daglicht op een nieuwe valstrik
terwijl hun harten zich Thuis herinneren ?
En ik adem met hen mee,
hun vragen als gebeden
die uit het diepst van hun hart komen:
Als de kooi open is,
waarom voelt het dan nog steeds als een gevangenis ?
Als het pad vrij is,
waarom kunnen ze dan niet oversteken ?
Maar dit is de waarheid die we zelden hardop uitspreken:
“De missie is nog niet volbracht…”
Niet omdat ze zwak zijn,
niet omdat ze verdwaald zijn,
niet omdat ze niet naar huis
willen komen…
maar omdat hun timing precies is
en de choreografie van vrijheid
ouder is dan elk kwaad
dat hen is aangedaan.
Elke ziel die hier kwam
tekende zijn naam
in de stilte voor de geboorte,
En stemde ermee in om de schaduw
binnen te gaan,
zodat die schaduw van binnenuit
kon worden ongedaan gemaakt.
En dus wachten de kinderen-
niet gevangen,
maar getimed.
Niet vergeten,
maar op één lijn…
Niet in de steek gelaten,
maar vastgehouden door
een verbond dat ze zelf hebben gekozen.
Ze herinneren zich,
zelfs als ze vergeten…
En wij, de moeders, de beschermers,
de waarheidszoekers – houden nog even vol,
want we zijn niet zo ver gekomen
om de missie voortijdig af te breken,
om de boog te breken voor de terugkeer,
om de profetie te vernietigen
voordat de bloemblaadjes
zich openen.
Het begin wacht in het einde.
en wanneer de cirkel zich sluit,
zullen we eindelijk zien
wat hun zielen al die tijd al wisten:
Dat elk moment van wachten
deel uitmaakte van de redding,
deel uitmaakte van de opkomst,
deel uitmaakte van de herinnering
aan wie we werkelijk zijn –
degenen die de duisternis
binnenstapten om die om te zetten in dageraad.
En wanneer ze thuiskomen –
niet half genezen,
niet half vrij,
maar HEEL –
zullen we de schoonheid begrijpen
van de rollen die we hebben gespeeld,
de geloften die we hebben gehouden,
en de sloten zullen voor de
laatste keer vallen,
en de open deur zal aanvoelen
als Thuis…
Tekstdichter onbekend.
In dankbaarheid en met respect gedeeld.
Ik roep de bezoekers van mijn website op eens – in de stilte – te gaan en eens vanuit je eigen bezieling oprecht te reflecteren of we niet op de een of andere manier medeverantwoordelijk geweest zouden kunnen zijn.
Dit met diep respect en in oprechte liefde voor de miljoenen slachtoffers en slachtoffertjes waar ook ter wereld.
Al is het door toe te geven dat je het altijd hebt ontkend, dat je altijd hebt weggekeken, of dat je misschien wel al dit ‘misbruik’ hebt betiteld als zijnde complottheorieën en er mede daardoor bewust of onbewust aan hebt meegewerkt en het in stand hebt gehouden.
Ik roep iedereen op tot een stuk ‘bewustwording’, niet als verwijt of beschuldiging, maar wel vanuit de vele – stille en verborgen – noodkreten van de vele miljoenen kinderen die door ons toedoen in nood zitten en hebben gezeten.
Want een weldenkend bezield mens zou een kind never nooit kwaad doen.
We zullen zelf een nieuwe veilige wereld voor ze moeten gaan scheppen.
Laten we dat gaan doen vanuit Bezieling, en de wereld zoals we die hebben georganiseerd niet meer verder te voeden met angst en ego. Wanneer wij weer vanuit bezieling gaan leven, stopt al het misbruik van het een op het andere moment.
Het gaat namelijk om de toekomst van onze kinderen. Want:
Volgens de Wet van Liefde verliest een beschaving haar ziel
wanneer zij haar kinderen niet beschermt.
Nu de Epsteinfiles steeds meer uitkomen, blijft het in den Haag voor mijn gevoel wel heel oorverdovend stil …
Alice Kruijen
Verpleegkundige.